Egy kedves olvasónktól kaptuk ezt az írást aki a rotterdami Blijdorp állatkertben járt. 

Ik ging met mijn moeder en zusje op Moederdag naar Blijdorp. Ik heb bijna alle diertentuinen bezocht in Nederland en ik loop elke dag naast het Blijdorp, toch ben ik daar nog nooit geweest. Ik vind het tegenwoordig nog leuker om op stap te gaan, omdat ik mijn superslimme camera heb. Wij vertrokken nog voor twaalven en toen wij daar aankwamen vroegen ze gelijk bij de ingang of wij een moederdag-foto wilden laten maken. Ik glimlachte aardig naar de vrouw en pakte mijn eigen camera die zelfs beter was dan de hare. Het ging niet helemaal goed aan het begin, mijn camera leek vergeten te zijn wat kleuren waren. De flamingo’s bleken dus wit te zijn, terwijl ze zo mooi roos-rood waren! Ik ging op zoek naar nummers die ik kon volgen of een plattegrond waar alle dieren te zien waren, maar zoiets was nergens te vinden. Dat vonden wij allemaal best wel jammer, maar wij besloten om zomaar te gaan rondlopen. Zo kwamen wij aan bij Azië. Uiteindelijk was er toch een plattegrond en toen had ik iets van: ohhh, zo zit dat in elkaar! Blijdorp is verdeeld volgens de werelddelen en er waren kleine borden langs de weg voor verschillende routes die zo onhandig waren aangegeven dat ik niet eens de moeite nam om ze te volgen. Wij hebben dus Azië in iets van een uur doorgelopen toen wij toevallig bij de vogelshow aankwamen. Het heette de Vrije Vlucht Voorstelling waar ze verschillende vogels lieten vliegen boven je hoofd (zo dichtbij dat ze je soms raakten). Ze vertelden ook veel informatie over die vogels en het was echt leuk om
zoiets te zien. Ik vond het leuker dan een attractie in een pretpark, want je wist echt niet wanneer de roofvogels besloten om net boven je hoofd te gaan vliegen op zoek naar eten. Er waren ook hele mooie vogeltjes aanwezig, maar ze waren echt zo snel dat ik onmogelijk hun kleuren kon fotograferen. Nou ja, de kleur heb ik wel op foto staan, maar het lijkt meer op een zwevend blauw punt dan een vogel. Toen de show afgelopen was, besefte ik dat deze vogels eigenlijk alleen maar voor die 10 minuten vrij zijn in hun leven. De rest van de dag zitten ze in hun kooi. Dat vind ik altijd zo jammer van een dierentuin, dat de dieren gevangen moeten zitten voor onze lol. In Blijdorp had ik dat gevoel bijna niet, omdat de meeste plaatsen zo zijn ontworpen dat het
echt echt lijkt. In de Chineze tuin voelde ik me echt in China, het leek wel een andere wereld! Alles was heel rustig en eenden met kleuren die ik nog nooit eerder heb gezien, zwommen rond in grote vijvers. In Oceanium voelde ik me echt onder water, ik kon dat grote schildpad bijna aanraken! Blijdrop is zeker een van de mooiste dierentuinen in Europa en ik raad het iedereen aan om een keer langs te gaan!

Írta: Katie

További fotók az állatkertről a Gallériában